Centraal Beheer Achmea Midwinter Marathon 2009

Zondag 1 februari 2009
 
Vandaag stond de Achmea Midwinterloop op de agenda. Dankzij Racereetje Roelie stonden er veel Racereetjes, (Semi)Lapjes en veel kids van deelnemende ouders aan de start. De Racereetjes Roelie, Marianne en Jacqueline gingen voor de 8km. Joost, Kalebas en Voorzittende bestreden de 18,5km en Gerrit en ExAlaaf gingen op herhaling voor de 27,5km. Enkele kiddos'streden om de hoogste eer op de 1km kidsrun.
 
Dankzij Roelie stonden we er dus gratis en veur niets aan de start en werden we vooraf ontvangen in de Hanos zaal van Orpheus en na afloop in de Very Important Person tent met kacheltjes, warme dranken als thee, koffie, gluhwein en heerlijke broodjes worst en warm vlees. Als jullie dat van te voren geweten hadden, hadden er vast nog meer meegedaan of komen kijken. Nu stonden er bijna 7.500 hardlopende mensen aan de start over de diverse afstanden.
 
Het was logistiek gezien best een geregel, maar dankzij welwillendheid van Jootje die het huis als crech ingericht had, weliswaar zonder cv, maar daar wordt je hard van en Oma konden we allemaal van start. De boys hadden bedacht met het atbtje heen- en terug te rijden. Eerst effe infietsen en op de terugweg effe uitfietsen. De meiden gingen met zo'n ding op 4 wielen omdat er ook nog andere kinderen naar training gebracht moesten worden.
 
Okidoki, zo ver de nutteloze info.
 
Om 11.30 start de 18,5km en we waren ruim op tijd op de ambulancepost van Gerrit om deels de fietsen te stallen en ons om te kleden. Maar ja wat doen we aan. Het was al -2graadjes en het woei nogal. Dus gevoelstemperatuur ging al gauw richting een graad of 7 / 8 onder het nulletje. Een ieder bedacht zijn eigen plan en een 20 minuten voor tijd waren de eerste 3 lopers zover. Gerrit en ik hebben de heren uitgezwaaid en gingen ons ook voorbereiden. Op het nippertje voor onze start  arriveerden de meiden en met een kus op de wang en gelukwensen erbij gingen we vol goede moed op pad.
 
Even deze week leek het er trouwens op dat alle 5 de mannen nog geveld zouden worden door het een of ander. Iets als gevoelige pezen, koortsige toestanden, hoesterigheid, beetje van het betere kotswerk, een spontane feestavond in de Amstel en dies meer maakte dat op de heenweg er al bij bordje Vaassen opmerkingen gemaakt werden van : rustig aan doen, niet te gek weg, kortom slap gelul dus. Bij bordje Apeldoorn werd de praat al wat stoerder, we gaan ervoor, lekker bikkelen, echte mannen weer enz.
 
Toch weet ik uit de verhalen die na afloop verder verspreid dat een ieder behoudend gestart is.
 
Joost liep de eerste 10km in ca. 58minuten om vervolgens met een lekker tempo de laatste 8 te slechten. Met een keurige 1.36.33 werd hij 888e van de 1.510 gestarte deelnemers.
 
Kalebas was zich al maanden heftig aan het voorbereiden en had snode plannen om zijn recordtijd van dik onde de 1.20 te verbeteren. Ach je merkt dat de jaren gaan tellen en dat de diesel ook langzaam op gang komt, met een keurig verdeelde race kwam hij uit op 1.30.28 en werd 542e van de 1.510 gestarte deelnemers. Natuurlijk had ook hij weer iets bijzonders, amper in Orpheus gearriveerd werd de eerste de beste dames atleet al tegen de vlakte geslagen met een ongecoordineerde beweging. Normaal open je met : ken ik jouw niet ergens van, nee meneer hengst gelieke van zich af. Hoe het afgelopen is laten we in het midden.
 
Onze Voorzittende had al zeer goede vorm getoond tijdens de VIOS loop en was al de hele week bezig met taperen, zo uitgerust als hij was, was ook de kachel in huis deze morgen en dat zorgde voor de nodige ontspanning. Met een feestje in de benen ging hij ook lekker van start en kwam in 1.24.01 over de streep als 255e van de 1.510 gestarte deelnemers. Het trapje na afloop bij Orpheus was nog wel een obstakel geworden trouwens.
 
Gerrit was echt de laatste dagen pas ziekig geworden en nam zich voor een duurtempo te hanteren. Nou dat moest hij ook wel, want na 5km begon er al iets van buikkrampen mee te lopen en dat is niet fijn als je nog maar 23km verder moet. Dus het gas eraf en trachten over de streep te komen. Met dezelfde vastberadenheid als tijdens de marathon in Amsterdam kwam hij op de 27,5km in 2.33.34 over de streep, als 781e van de 964 gestarte deelnemers. Petje af voor hem dat hij hem uitgelopen heeft.
 
Ikzelf was ook vanaf woensdag niet best in de botten, en zaterdagochtend maar besloten om het lijf te tarten dit weekend. Eerst za.ochtend lekker houtzagen, daarna lekker 50km fietsen met Het Lapje en zondag gewoon lopen. Ook  al weken met de gedachte, ga nou eens rustig zo'n loop beginnen en probeer eens lekker over de finish te komen. Nou dat ging aardig goed. De eerste 15km, zeg maar tot aan de Amersfoortseweg steeds een beetje de rem erop. De eerste 5 in 21.20, de 10 ging in 43.40 of zoiets, op naar de 15 kwam ik door in 1.05.35 meen ik me te herinneren. Op de Amersfoortseweg stond forse wind tegen en daar wilde ik knallen. Ik liep in 2e positie op de weg en besloot om tot zolang het goed ging gas te geven. nam de kop over, liep van groep naar groep en was heerlijk aan het buffelen. Op 20 stond de klok op 1.28.30 en de halve ging in 1.32.30. Toen kreeg ik moed dat het weleens een tijd onde de 2.00.00 zou kunnen worden. Echter de JC Wilslaan bultje op ging nog goed en daarna werd het iets minder. De laatste 2 a 3 km werden zwaar, net te zwaar om rond de 4.00 per km te blijven lopen en mijn eindtijd werd 2.00.41 en ik werd 102e van de 964 deelnemers.
 
De meiden hadden wat last van de drukte. Roelie was de snelste, maar dat kon natuurlijk ook niet anders, de baas sponsort en moedigt aan dus loop je hard. In 0.48.28 kwam zij als 240e over de streep. Marianne en Jacqueline liepen gezusterlijk met elkaar op en kwamen respectievelijk in 0.50.38 en 0.50.39 over de finish als nr's 388 en 389 van de 792 deelnemers.
 
Mede dankzij alle aanmoedigingen, perfecte organisatie, heerlijk weer, alle versnaperingen en het hoge ons-kent-ons gehalte was dit weer een prachige happening om mee te mogen maken. Nogmaals Roelie en Achmea natuurlijk hardstikke bedankt namens ons allemaal.
 
Tot de volgende keer. En op www.midwintermarathon.nl vind je meer info en gedoe over deze loopwedstrijd.
 

Groeten ExAlaaf.

 

De ervaringen van Joost
2 februari

Ik kan niet de trap af zonder de leuning vast te houden, dus nog nie hersteld nie.

Verder ben ik inderdaad heel rustig begonnen, eigenlijk schrok ik van de 5 km tijd, 29 minuten. Ik dacht laat maar niet belangrijk gaat om uitlopen, de 10 km in 58,5 minuten en toen dacht ik het is welletje met dat slome tempo, dus laatste 8,5 km kwam ik op stoom en gelopen in 38 minuten. Aardig tempo kunnen lopen in de afdaling dus ik ben tevreden. Met die straffe wind op kop liep ik van groep naar groep, even herstellen en weer eroverheen. was best kikken. dus al met al het meest tevreden dat ik me aan m'n eigen afspraak heb gehouden door rustig te beginnen en beetje trots dat ik het heb volgehouden, 18,5 km is toch niet niks.

Joost

99CE0067.jpg
9A2R2353.jpg
9A2R2354.jpg
9A2R2355.jpg
9A2R2509.jpg
9A2R2510.jpg
9A2R3473.jpg
9A2R3628.jpg
9A2R4342.jpg
9A2R4343.jpg
9A2R4832.jpg
9A2R4833.jpg

Petje af voor alle lopers